In Nederland is het in toenemende mate ook in de bouwnijverheid gebruikelijk om met ZZP'ers te werken. Indien een ZZP'er meer dan één opdrachtgever heeft, dan speelt het geen rol onder welke concrete condities hij op de bouwplaats werkt.

In Duitsland wordt de vraag of iemand zelfstandig is of in dienstverband werkt naar volledig andere criteria beoordeeld. In zoverre is o.a. uitslaggevend of de op een bouwplaats werkzame persoon zelfstandig zijn werk mag indelen, of hij zelf bepaalt van wanneer tot wanneer hij werkt en op welke wijze hij zijn opdracht afhandelt. Naar Duits recht is iemand niet zelfstandig als een medewerker op een bouwplaats wordt ingezet. Hij ontvangt namelijk de aanwijzingen van een projectleider en verricht samen met werknemers van zijn opdrachtgever dezelfde werkzaamheden zonder dat aan het eind van de dag vastgesteld kan worden welke werkzaamheden hij zelf heeft verricht. Dit is echter juist de normale handelswijze bij het werken met ZZP'ers.

Op verzoek van een Nedubex-lid heeft de heer Richter van Alpmann Fröhlich informatie ingewonnen bij de Bundesdinanzdirektion West te Keulen ter voorkoming van latere problemen op de bouwplaats. Hierbij is sprake van de autoriteit van de Duitse douane die bevoegd is voor de regelingen volgens het Arbeitnehmer-Entsendegesetz (AEntG) en ook voor controles op de bouwplaatsen.

De Bundesfinanzdirektion West heeft er nadrukkelijk op gewezen dat men ervan uitgaat dat voor de regelingen van het AEntG de vraag of met een zelfstandige of met een werknemer gewerkt wordt beantwoord moet worden. Dit aan de hand van het Duitse recht. De Nederlandse definitie van zelfstandigheid is dientengevolge niet van toepassing.

Dit heeft tot gevolg dat een aannemer slechts dan een ZZP'er op een bouwplaats in Duitsland zonder problemen kan laten werken indien deze als een soort onderaannemer optreedt. Hiervoor moet hij dus in eigen verantwoordelijkheid een opdracht uitvoeren, waarbij hij niet onderworpen is aan aanwijzingen van de bouwleider op de bouwplaats. Hij moet dus in eigen opdracht een werk uitvoeren die ook van de overige werkzaamheden van de aannemer kan worden onderscheiden. Hij mag dus bijvoorbeeld niet samen met andere werknemers van de aannemer van de aannemer tegels in diverse kamers gemeenschappelijk leggen. Hij moet dan bijvoorbeeld voor de tegels in bepaalde kamers alleen verantwoordelijk zijn.

Indien zijn werkzaamheden niet zodanig gekwalificeerd kunnen worden, wordt de ZZP'er naar Duits recht als een werknemer van de aannemer beschouwd. Deze moet hem derhalve als een medewerker volgens het AEntG aanmelden. De ZZP'er heeft vervolgens aanspraak op de minimumloon, op vakantie alsmede vakantiegeld, toeslagen voor overuren enz. De werkgever heeft het vakantiegeld aan de "Urlaubskasse der deutschen Bauwirtschaft - ULAK" af te dragen. Daarbij gaan de Duitse autoriteiten ervan uit dat het aan de ZZP'er betaalde werkloon zijn bruto salaris is.

Daarnaast dient volgens de Bundesfinanzdirektion West onderzocht te worden of de ZZP'er ook sociaalverzekeringsrechtelijk onder het Duitse recht valt. Deze vraag valt niet in de bevoegdheid van de Bundesfinanzdirektion West en werd door deze derhalve uitdrukkelijk in het open gelaten.

De conclusie die hieruit getrokken moet worden is dat het voor Nederlandse aannemers behalve onder bijzondere omstandigheden niet mogelijk is om met ZZP'ers in Duitsland te werken. Dit zou slechts dan mogelijk zijn indien de aannemer bereid is om naast het overeengekomen werkloon voor de ZZP'er ook de voornoemde aanvullende kosten (vakantiegeld) te betalen en hem volgens het AEntG te melden.